De CSRD is vertraagd. Het Omnibus-pakket, vastgesteld in april 2025, heeft verplichte rapportageverplichtingen met twee jaar uitgesteld en de reikwijdte van bedrijven die direct onder de richtlijn vallen aanzienlijk verkleind. Veel middelgrote logistieke bedrijven die zich voorbereidden op een deadline in 2027, vallen nu buiten de verplichte reikwijdte. 

Dat is feitelijk juist. Het is ook, voor de meeste logistieke bedrijven, de verkeerde conclusie om te trekken. 

Wat het Omnibus-pakket werkelijk heeft veranderd 

De herziene CSRD-reikwijdte beperkt verplichte rapportage tot EU-bedrijven met meer dan 1.000 medewerkers en meer dan EUR 450 miljoen omzet. Bedrijven onder die drempelwaarden zijn niet langer direct rapportageplichtig onder CSRD. 

De VSME-standaard - Voluntary Standard for Small and Medium Enterprises - biedt een framework voor bedrijven die vrijwillig willen rapporteren, of die door opdrachtgevers en partners in de keten worden gevraagd te rapporteren. 

Wat noch het Omnibus-uitstel, noch de VSME-standaard heeft veranderd, is de Scope 3-verplichting voor Wave 1-bedrijven. Grote bedrijven die al onder CSRD vallen via het vroegere NFRD-kader rapporteren nu - over boekjaren 2024 en 2025. Hun Scope 3-emissies omvatten de logistieke activiteiten van hun vervoerders en logistiek dienstverleners. 

De ketendruk die nu al actief is 

Wave 1 CSRD-rapporteurs kunnen hun Scope 3-verplichtingen niet vervullen vanuit eigen data. Ze zijn afhankelijk van hun logistieke partners voor geverifieerde CO2-data - per zending, per modaliteit, per periode - in een formaat dat een externe audit doorstaat. 

Die vraag is niet theoretisch. Ze verschijnt nu in tenderdocumenten, contractverlengingen en leveranciersvragenlijsten in de Nederlandse logistiek. Vervoerders en logistiek dienstverleners die geen ISO 14083-conforme, geverifieerde CO2-data kunnen leveren in reactie op die vragen, verliezen terrein in inkoopprocessen - niet vanwege een wettelijke deadline die voor hen geldt, maar vanwege een commerciele eis van opdrachtgevers voor wie de richtlijn al wel geldt. 

Wat de VSME-standaard in de praktijk betekent 

Voor bedrijven buiten de verplichte CSRD-reikwijdte is de VSME-standaard steeds vaker het relevante framework. Het biedt een proportionele rapportagestructuur ontworpen voor kleinere bedrijven - met basisindicatoren voor duurzaamheid, inclusief Scope 1-, 2- en 3-emissies. 

In de praktijk kan een logistiek bedrijf dat CO2-data wordt gevraagd door een CSRD-plichtige opdrachtgever, de VSME-structuur gebruiken als basis voor wat het aanlevert. De onderliggende berekeningsmethodiek - ISO 14083, op basis van werkelijke operationele data uit TMS- en brandstofsystemen - blijft dezelfde, ongeacht welk rapportageframework van toepassing is. 

De praktische implicatie 

Het regelgevende landschap is in 2025 verschoven. Het commerciele landschap is niet mee verschoven. 

Bedrijven die het Omnibus-uitstel gebruiken als reden om de opbouw van CO2-meetinfrastructuur uit te stellen, lezen de situatie verkeerd. De urgentie zit niet in de deadline die is verschoven. De urgentie zit in de ketendruk van opdrachtgevers die nu al actief is, het ETS-2-prijsmechanisme dat start in januari 2028, en het concurrentienadeel van niet kunnen reageren op geverifieerde CO2-datavragen in tenders en contractverlengingen. 

CSRD en VSME definiëren de rapportageframeworks. De onderliggende vereiste - betrouwbare, verifieerbare, gedetailleerde CO2-data - is niets dat een regelgevend uitstel wegneemt.